9. Ceza Dairesi 2009/2240 E.,  2010/12889 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, Kasten yaralama. Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3-e-son, 53/1-a-b-c-d-e, 151/1 ve 53/1-a-b-c-d-e maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) bendinde öngörülen hak yoksunluğunun aynı kanunun 53/3. maddesi hükmü uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün fıkrasının 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafının sonuna “53/1. maddesinin (c) bendindeki hakları kullanmaktan alt soy yönünden koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına” cümlesinin ilavesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince; a- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) bendinde öngörülen hak yoksunluğunun aynı kanunun 53/3. maddesi hükmü uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı; b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.