9. Ceza Dairesi 2009/15973 E.,  2011/27108 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 6136 sayılı Kanuna aykırılık, Korku kaygı veya panik yaratabilecek biçimde silahla ateş etme, Mala zarar verme Hüküm : 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 62, 647 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleri gereğince mahkumiyet, Mala zarar verme suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Sanığın üzerine atılı suçun temas ettiği yasa maddesindeki cezanın üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. ve 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. madde ve fıkraları gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223. maddesi de gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Mala zarar verme ve korku kaygı veya panik yaratabilecek biçimde silahla ateş etme suçlarından kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Sanığın, Devlet Hastanesinin bahçesinde ruhsatsız tabancası ile ateş etmek suretiyle acil giriş kapısının camını kırması şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarını oluşturacağı, 765 sayılı TCK'nın 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suçu oluştursa bile ..." şeklindeki düzenlemenin 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c madde ve fıkrasında yer almadığı gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilden tek hüküm kurulması ve lehe kanunun buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, aynı fiil nedeniyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet ile hastaneye zarar verme özel kastı bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.