9. Ceza Dairesi 2008/20194 E.,  2010/3014 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
2- Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Bir kişinin öldüğü ve iki kişinin yaralandığı olayda, mağdur sanık ...'nin sanıktan şikayetçi olması sebebiyle sanığa atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında kalacağının anlaşılması karşısında, lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılması gerektiğinin gözetilmemesi yapılan uygulama nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" şartları oluşmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
a- Sanığın bir kişinin ölümüne ve ....'un ise basit şekilde yaralanmasına neden olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan maddenin 2. fıkrası ile ceza tayini,
b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunu 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.