8. Ceza Dairesi 2024/24627 E.,  2025/4441 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/462 E., 2024/181 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2015 tarihli ve 2015/536 Esas, 2015/735 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli ve 2019/16483 Esas, 2021/7668 Karar sayılı kararı ile; davada basit yargılama usulü uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak basit yargılama usulü uygulanmak sureti ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına sanık müdafiinin itirazı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2024 tarihli ve 2023/462 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Sanığın sağlık nedeniyle ceza infaz kurumuna teslim olamadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmesi veya ertelenmesi gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumundan sağlık kurumuna gitmek üzere izin verilen sanığın, 12 saatlik yol süresi de ilave edildikten sonra 2 günlük zorunlu süre bitmesine rağmen ceza infaz kurumuna dönmemek sureti ile atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasında bulunan izin belgesi, firar fişi, firar tutanakları, yakalama emri, müddetname ile sanık ifade ve savunmaları dikkate alındığında, yol izni süresi de dahil edilerek yapılan hesaplamada izinli bulunduğu cezaevine kanuni süre içinde dönmediği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51.maddelerinde belirtilen erteleme ve cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkin hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2024 tarihli ve 2023/462 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde karar verildi.