8. Ceza Dairesi 2023/2675 E.,  2025/825 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/105 E., 2022/211 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2016 tarihli, 2013/98 Esas ve 2016/118 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 22.12.2020 tarihli ve 2020/13587 Esas ve 2020/20184 Karar sayılı kararı ile "mahkemece sanıklar hakkında iddianamede belirtilen suçlara ilişkin hüküm kurulması gerektiği" belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.11.2022 tarihli, 2022/105 Esas ve 2022/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-a-b, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemleri
Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, lehine olan delillerin eksik olarak toplandığına, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya kapsamına göre; diğer temyiz dışı kalan sanıklarla birlikte sanığın katılanla sözlü olarak tartıştıkları, sonrasında katılanı zor kullanarak araca bindirmeye çalıştıkları ancak karşı tarafça buna engel olunduğu şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli olan araştırmanın yapıldığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Tüm dosya kapsamından, sanığın diğer temyiz dışı sanıklarla birlikte katılanı, temyiz dışı sanıklardan ...'in üzerinden çıkarttığı silahla, zorla arabaya bindirmek istediklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi kapsamında cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.11.2022 tarihli, 2022/105 Esas ve 2022/211 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.