8. Ceza Dairesi 2022/2927 E.,  2024/8557 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/47 Esas, 2022/450 Karar
SUÇLAR : Çocuğa karşı eziyet, yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Davaya katılma hakkı hatırlatılmayan mağdur ... vekilinin duruşmalara katılıp, sanığın cezalandırılmasını talep etmesinin davaya katılma iradesi niteliğinde olduğu, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği ve katılma iradesini açıkladığı anlaşıldığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesiyle; sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen alt soy olan çocuğa karşı eziyet suçundan; sanık ...'nin aynı Kanun'un 98 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararıyla; sanıkların, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
C. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararı Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli kararıyla, mağdur çocuğun temsili için vekil ve temsil kayyımı tayin edilmesi gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
D. Mahkemesince Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2020/47 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararıyla sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. Dava konusu olay; katılan ...'nin üvey annesi olan sanık ...'nin katılanı sürekli şekilde yaralamak suretiyle eziyet etme suçunu; katılan çocuğun babası olan sanık ...'nin ise; eziyet gördüğü iddia olunan katılana yardım etmeme ve durumu yetkili makamlara bildirmeme suretiyle yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
B. Mahkemesince; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Oluş, tüm dosya kapsamı, soruşturma sürecinin sanığın husumetli olduğu kişinin ihbarıyla başlaması, sanığın aşamalarda değişmeyen katılan çocuğun fiziksel ve bedensel engelli olduğundan sık sık düştüğüne dair savunmaları, doktor raporu, sanık ve katılanın ikamet ettiği mahallenin muhtarı olan tanık B.Ç'nin sanıkların katılan çocuğa kötü davranmadıklarına dair beyanları, sanığın eziyet suçunu işlediğine, katılan çocuğa kötü davrandığına dair tanık beyanının bulunmaması ve bozma ilamı birlikte değerlendirilmiştir.

Bu cihetle; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresi öngörülmüştür.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin sanığın sorgu tarihi olan 09.06.2015 olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. Sanık ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2020/47 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2020/47 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2024 tarihinde karar verildi.