8. Ceza Dairesi 2022/2662 E.,  2024/922 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1570 E., 2022/214 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma.
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan red ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.
2. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 21.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlenmesi nedeniyle Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın istinaf talebi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, katılanı, zorla araca bindirerek evine götürdüğü, eşi ve annesi tarafından darp edilmesi üzerine katılanı evine bıraktığı iddiasına ilişkindir.
2. Konya Numune Hastanesince düzenlenen adli raporlarda, katılan ve sanığın mevcut yaralanmalarının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, hayati tehlikelerinin bulunmadığı belirtilmiştir.
3. Katılan kovuşturma aşamasındaki beyanlarında özetle, kendisini sürekli telefonla rahatsız eden sanık tarafından olay günü zorla araca bindirilerek sanığın evine götürüldüğünü, evde meydana gelen olaydan sonra sanık tarafından eve bırakıldığını beyan etmiş ise de, soruşturma aşamasında, olayın hemen akabinde sıcağı sıcağına alınan beyanlarında, eşiyle boşanma aşamasında olduğunu, sanığın erkek arkadaşı olduğunu, sanık tarafından zorla araca bindirilerek köydeki evine götürüldüğünü, sanığın eşi, annesi ve amcası tarafından darp edilerek evden atıldıklarını beyan etmiştir.
4. Temyiz dışı sanıklar Vesile Karapınar ve Semiha Karapınar, katılanın, zorla eve getirildiğine ilişkin anlatımlarda bulunmamışlardır.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanığın, katılanı, rızası dışında zorla arabasına bindirerek evine götürdüğü, ardından katılanı tekrar evine bıraktığı kabul edilerek atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Katılanın, sanığın evine rızası ile gelmesine rağmen sanık hakkında kendisini zorla götürdüğü iddiası ile şikayetçi olduğu kabul edilerek atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle mahkumiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.