8. Ceza Dairesi 2021/10256 E. 2023/9411 K. — Yargıtay Kararı
8. Ceza Dairesi 2021/10256 Esas 2023/9411 Karar 30.11.2023
8. Ceza Dairesi 2021/10256 E., 2023/9411 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/237 E. 2016/506 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2010 tarihli kararı ile sanık hakkındabaşkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 10 ay hapis ve 540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz edilmeksizin 04.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/983 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 10 ay hapis ve 540,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, pişman olduğuna, adli para cezasını ödeyecek maddi gücünün bulunmadığına, beraat kararı verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, mağdurun kullanımında olan bankamatik kartının temyiz dışı sanık Umur tarafından katılanın çantasından alınıp sanık ...'a verildiği, sanık ...'ın da katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın söz konusu bankamatik kartından bir kaç kez alışveriş ve nakit çekim yaptığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması ve mağdurun kredi kartı ile birden çok kez alışveriş yapan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsiz ise de; Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 47/43 Esas ve Karar sayılı Kararında açıklandığı üzere, eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında atılı suçtan verilen adli para cezasının bir gün karşılığı takdir olunan miktarın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın soruşturma aşamasında suçunu ikrara dönük beyanları, müştekinin aşamalardaki beyanları, banka cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemekle kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2016 tarihli, 2016/237 Esas, 2016/506 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
İnternet sitemizde gizliliğinizi koruyabilmek ve size daha iyi bir deneyim sunmak için sınırlı sayıda çerezler yer alır. Kullandığımız çerezler hakkında daha fazla bilgi edinmek için Çerez Politikamıza bakın.