8. Ceza Dairesi 2020/18012 E.,  2023/1171 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/151 E., 2016/124 K.

SUÇ : İftira
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Keçiborlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38 ... maddesinin birinci fıkrası, 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası; sanık ... hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurları oluştuğu halde beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık ...'ın diğer sanık ...'ın azmettirmesi ile gerçeğe aykırı biçimde mağdurlar tarafından zorla alıkonulduğu hususunda resmi mercie ihbarda bulunmak suretiyle iftira suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.
2. Sanık ...'ın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan M.C'nin 18.10.2012 tarihinde eşi ... hakkında kayıp başvurusunda bulunduğu, sanık ...'ın bilgisine başvurulan sıfatı ile aynı tarihli verdiği ifadede, yaptığı araştırma sonucunda kardeşi ...'nin mağdur ... ile rızası ile kaçtığını öğrendiğini beyan ettiği görülmüştür.
3. Sanık ...'ın bilgisine başvurulan sıfatı ile verdiği 19.11.2012 tarihli ifadesinde, ... isimli bir bayan ile telefon görüşmesi yaptığını ve kardeşi ...'nin mağdurlar tarafından zorla alıkonulduğunu öğrendiğini beyan ettiği görülmüştür.
4. Sanık ... 19.11.2012 tarihli kolluk beyanında zorla alıkonulmadığını beyan etmesine karşın, 21.11.2012 tarihinde savcılığa sunduğu şikayet dilekçesi ve aynı tarihli savcılık huzurunda alınan ifadesinde mağdurlar tarafından zorla alıkonulduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.
5. Sanık ...'ın dava dosyası içerisinde bulunan 16.01.2014 ve 19.07.2014 tarihli beyanlarında, mağdurlar tarafından zorla alıkonulmadığını, kendi rızası ile gittiğini, sanık ...'ın baskısı ile şikayet dilekçesi verdiğini ifade ettiği anlaşılmıştır.
6. Mağdurlar hakkında 28.06.2014 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
1.Tüm dava dosyası içeriği, sanık ...'ın kardeşi ...'nin zorla tutulduğuna dair ... isimli bayandan bilgi alması üzerine şikayette bulunduğu ve bu hususun kardeşi tarafından da doğrulandığına dair aşamalardaki istikrarlı savunması, sanık ...'nin mağdur ... tarafından şiddet gördüğüne dair tanık anlatımları, sanık ...'nin şikayet tarihinden sonra yeniden mağdur ... ile yaşamaya başladığı hususları dikkate alındığında, sanıklar hakkında yüklenen suçların işlendiğinin ... olmaması gerekçesine dayalı beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.