7. Hukuk Dairesi 2013/6688 E.,  2013/11449 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının iddialarının asılsız olduğunu, iş sözleşmesinin feshinin haklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesi'nin 20/12/2012 tarihli ilamı ile kıdem tazminatı tavanının dikkate alınmaması, davacının net ücretinin 1.150,00TL olarak kabulü ile buna göre hesaplama yapılması ve fazla mesainin sadece sezon olan 1 Nisan-1 Kasım arasındaki dönem için haftalık 15 saat üzerinden hesap edilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.
Bozma kararına uyan mahkeme, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Mahkeme tarafından benimsenen ve bozma kararı sonrası alınan ek bilirkişi raporunda kıdem tazminatı tavanı olarak 01/07/2004 tarihindeki tavan dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin fesih tarihi 14/06/2004 tarihi olup bu konuda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. 14/06/2004 tarihindeki tavan ise 1.485,43 TL'dir. Kıdem tazminatının bu miktar üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.
3-Davacı yararına yıllık izin ücretine hükmedilmiş olup Mahkeme, kararında yıllık iznin bozma kararı kapsamı dışında kaldığını belirterek bozma kararı öncesi miktarın tahsiline karar vermiştir.
Bozma kararı kapsamı dışında kaldığı belirtilen yıllık izin ücreti davacının aylık ücretinin net 1.300,00 TL olduğu kabulüne göre hesaplanmıştır. Bozma kararında davacının ücretinin 1.150,00 TL olması gerektiğinin belirlenmiş olmasına göre bu bozma kararı yıllık izin ücretini de kapsamaktadır. Nitekim bozma kararı sonrası aylık net 1.150,00 TL ücrete göre yıllık izin ücreti hesaplanmış olup hüküm altına alınan miktardan daha azdır. Bu nedenle yıllık izin ücretinin davacının aylık ücretinin net 1.150,00 TL olduğunun kabulü ile yapılan hesaplama sonucu bulunan miktar kadar hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.