7. Hukuk Dairesi 2013/10521 E.,  2013/20376 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... şirketinde kurye olarak görev yaptığını, 29.12.2006 tarihinde kaybolduğu söylenen iki paket nedeniyle, iş akdinin olaydan 20 günlük süre geçtikten sonra 16.01.2007 tarihinde haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, çalışma süresince fazla mesai yaptığını, hafta ve genel tatillerde çalıştığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatıyla ödenmeyen son ücret alacağı, fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil, yemek ve performans prim ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Yargılama sırasında davacı vekili, müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin talebini atiye terk ettiğini bildirmiştir.
Davalı vekili, 27.12.2006 ve 28.12.2006 tarihli iki kargonun kaybolduğunu, gelen kargoları zimmetlerine alan davacının da aralarında bulunduğu bir kısım çalışanların görevini ihmal etmeleri nedeniyle iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, davacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişi tarafından 30.06.2005 tarihinde davacının dava dışı kargo şubesinin sahibi ... ... yanında çalıştığı
dönemde yapılan denetimde geriye dönük 5 yıllık dönemlere ait alacakların bordro ile ödendiğinin tespit edildiğini, davacının işverenden alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebini atiye terk etmesi nedeniyle bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, toplanan kanıtlar, tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücretinin hesabında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda, davacı, tüm çalışma çalışma süresince fazla çalışma yaptığını iddia etmiş ve mahkemece bu doğrultuda hüküm kurulmuştur. Ancak davacının çalıştığı Yurtiçi Kargo Söğütözü Şubesi'nde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişleri tarafından 30.06.2005 tarihinde yapılan denetlemede o işyerinde fazla çalışma yapılmadığı, yapılması halinde de artırımlı ücretlerin ödendiği tespit edilmiştir. Davacı da, 21.06.2005 tarihinde verdiği ifade tutanağında haftanın 5 günü 09:00-12:00, 13:30-20:00 saatleri arasında 1,5 saat çay molası vererek, cumartesi günleri ise 09:00-13:00 saatleri arasında 15 dakika çay molası vererek çalıştığını beyan etmiş, fazla çalışma yapmadığını söylemiştir. Böyle olunca; mahkemece, 30.06.2005 tarihinden önceki fazla çalışma alacağına ilişkin isteklerin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.