7. Hukuk Dairesi 2012/1763 E.,  2012/6087 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti ile tapu kaydına şerh verilmesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Dava konusu 395 ada 18 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde üzerindeki ahşap bir katlı evin davalılardan ...’e ait olduğu gösterilmiştir. Davanın yukarıda açıklanan niteliği gözetildiğinde davacı tarafın isteminin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi uyarınca tapu kaydındaki şerhin iptaline yönelik olduğu bu nedenle de davada hukuki yararın bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, taşınmazın kadastro tespitinin hükmen kesinleştiği 01.09.1994 tarihinden davanın açıldığı 21.09.2010 tarihine kadar aynı Yasanın 12/3. maddesi hükmünde sözü edilen kamu düzenine ilişkin on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır. Davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığının belirlenmesi halinde salt bu nedenle reddine karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece davanın hak düşürücü sürenin dolmuş olması gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, bu yanılgı sonuca etkili olmadığından, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesi bakımından yanılgılı ancak sonucu bakımından doğru olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.