7. Hukuk Dairesi 2010/5120 E.,  2011/3003 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Davacı tarafın temyizi, reddine karar verilen 764,79 TL’lik bedele yöneliktir.
HUMK’un 427.maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı Yasalarla 01.01.2009 tarihinden itibaren 1.400 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 17.12.2009 tarihinde ve anılan Kanunun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.400 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.
Tutanak tarihinden önce yürürlükte bulunan ve 1.3.2003 tarihinde Yürürlükten kalkan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği’nin 40. maddesi hükmünde teşekkül veya şirketin yazılı izni olmaksızın elektrik şebekesine bağlantı yapmak veya yaptırmak kaçak elektrik kullanma olarak tanımlanmış, 42. madde hükmünde ise, kaçak elektrik kullanma süresinin, abone olmayanlar için ise 90 (doksan) gün kabul edileceği ve hesaplamaların bu süreler üzerinden yapılacağı, kaçak kullanım süresinin hiçbir zaman bu süreleri aşamayacağı, aboneli ve abonesiz kaçak kullanım halinde belirtilen süreler dışında abonenin elektrik kullandığının inandırıcı kanıt ve belgelerle tespit edilmesi halinde en fazla 6 ay geriye dönük normal tüketim işlemi yapılacağı düzenlenmiştir.
4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak 1.3.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.
Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve anılan yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenleyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 21.03.2003 günlü 122 sayılı kararında, bağlantı anlaşmasının ve perakende satış sözleşmesinin birinin veya her ikisinin de imzalanmamış olması halinde kaçak elektrik enerjisi kullanma süresi; doğru bulgu ve belgelere dayandırılması kaydıyla elektrik enerjisi kullanılmaya başlandığı tarih ile kaçak tespitinin yapıldığı tarih arasındaki süre olduğu belirtilmiştir.
Somut olaya gelince, davacı kurum görevlilerinin 17.01.2005 tarihinde davalı işyerinde abonesiz ve sayaçsız kaçak elektrik kullanıldığını belirlemeleri üzerine davalı hakkında kaçak elektrik tutanağı düzenledikleri, bilirkişi tarafından kaçak elektrik tüketimi hesabının davalı işyeri vergi levhası bilgilerine göre, 01.01.2002 tarihinden tutanak tarihine kadar geçen süre esas alınarak Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve anılan yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin 122 sayılı karara göre yapıldığı, mahkemece de benimsenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Vergi levhası bilgilerinin doğru bulgu ve belge niteliğinde olduğu kabul edilerek, kaçak elektrik kullanma süresinin elektrik enerjisi kullanılmaya başlandığı tarih olan 01.01.2002 ile kaçak tespitinin yapıldığı tarih arasındaki süre olduğu kuşkusuzdur. Kaçak kullanım süresinin ve gerekse davacının sorumlu tutulabileceği bedelin kaçak kullanımın başladığı tarihten yeni yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar eski yönetmelik (Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği) hükümlerine göre, bu tarihten sonra ise Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanması gerekir. Uzman bilirkişi raporu bu yönü ile yönetmeliğe uygun değildir.
Hal böyle olunca, dosyanın yeniden bilirkişiye verilmesi, yukarıda açıklanan olgular dikkate alınarak kaçak elektrik bedelinin hesaplanması, alacak miktarının duraksamasız belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde taraflara iadesine, 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.