7. Ceza Dairesi 2025/5667 E.,  2026/4251 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1272 E., 2025/1236 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/130 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/10-son ve 3/23. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 51/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2022/1974 Esas, 2023/2557 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün "27.12.2017 tarihinde ... Kargo adlı firmaya ait aktarma merkezinde göndericisi ... alıcısı ... olan iki adet koli içerisinde toplam 135 karton kaçak
sigara ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında kendisinin ... Kargo ... şubesinin müdürü olduğunu, iş yoğunluğundan dolayı kargoların hepsini kontrol edemediklerini beyan ettiği, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın kargo içerisinde kaçak sigara olduğunu bilmediğine yönelik istikrarlı savunmaları, suç konusu kargoyu, kargo çalışanı olarak teslim almak dışında, kargonun içinde kaçak sigara bulunduğunu bilerek kabul ettiği, kaçakçılık kastı ve kaçakçılık suçuna iştirak iradesi ile hareket ettiğine dair somut hiç bir delil bulunmadığı, kargo mevzuatına uygun hareket etmemek şeklindeki ihmali davranışının, suç kastı ve iştirak iradesi ile hareket ettiği şeklinde değerlendirilemeyeceği, sanığın suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşıldığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli ve 2023/904 Esas, 2024/285 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.05.2025 tarihli ve 2024/1272 Esas, 2025/1236 Karar sayılı kararı ile katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut kanıtlar olmasına rağmen usul, hukuk ve hakkaniyete aykırı olarak verilen beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi ve kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği üzere; "Bölge adlîye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adlîye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adlîye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.
5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adlîye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adlîye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adlîye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle katılan kurumun temyiz
hakkının kısıtlanması söz konusu olacaktır."
Bu nedenle Gaziantep Bölge Adlîye Mahkemesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 08.11.2023 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince tesis edilen 22.02.2024 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz Mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05.05.2025 tarihli ve 2024/1272 Esas, 2025/1236 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı, Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2022 tarihli ve 2021/130 Esas, 2022/176 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak, gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05.05.2025 tarihli ve 2024/1272 Esas, 2025/1236 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oybirliğiyle BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adlîye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.