7. Ceza Dairesi 2023/5567 E.,  2025/3418 K.

K A N U N İ A D E S İ Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/417 E., 2022/265 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;
1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8.

maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/22. maddesinin "23." fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek; suç tarihi itibarıyla suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin "pek hafif" değerde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında verilecek cezada 1/2 ila 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken Mahkemece kanuni sınırlar dışına çıkılarak 1/3 oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

2.1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2013/499 Esas, 2015/110 Karar sayılı hükme yönelik aleyhine temyiz bulunmayan sanık ...'in cezada kazanılmış hakkı gözetilerek bozma öncesi verilen ve sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden cezasının infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanığın tekerrüre esas alınan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/899 Esas, 2013/289 Karar sayılı kararının, yargılamaya konu suç tarihi olan 08.03.2013 tarihinden sonra 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.