7. Ceza Dairesi 2023/2823 E.,  2026/1197 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/708 E., 2022/441 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen cezada, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılması sırasında 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilen etkin pişmanlık ihtaratında; "suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ödenmesi durumunda, soruşturma aşamasında usulüne uygun şekilde ihtarat yapılmamışsa verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılabileceği" hususunun ihtar edildiği de gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'de bu husus yönünden belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin; "hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası" ise uygulanabileceği cihetle, usulüne uygun şekilde etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın ödeme iradesinde bulunmadığı da gözetilerek, sanık hakkında hükmolunan cezanın 3 yıl 9 ay hapis ve 2.240,00 TL adlî para cezası olduğu ve bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bu husus yönünden belirtilen görüşe de iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkemenin vermiş olduğu 04.06.2015 tarihli ilk kararında sanık hakkında 3 yıl 9 ay hapis ve 200,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 23.09.2021 tarihli ilâmı ile "sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak" bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra kurulan 24.05.2022 tarihli kararda ise sanık hakkında 3 yıl 9 ay hapis ve 2.240,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı verilirken sanığın cezada kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; sanık hakkında kurulan hükümde yer alan "2240-TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE," ifadesinden sonra gelmek üzere ''1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca önceki hüküm nedeniyle cezada kazanılmış hakkı olduğundan, sanığa verilen 3 yıl 9 ay hapis ve 2.240,00 TL adlî para cezasının, 3 yıl 9 ay hapis ve 200,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına,'' ifadesinin eklenmesi ve devamındaki taksitlendirmeye ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2026 tarihinde karar verildi.