7. Ceza Dairesi 2010/13491 E.,  2012/373 K.

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'nun, 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62, 50/l-a maddeleri uyarınca 1.500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2010 tarihli ve 2009/1157 Esas, 2010/525 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.10.2010 gün ve 65283 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2010 gün ve KYB. 2010-275426 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-5237 sayılı Kanunun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde adli para cezasına hükmedilen sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tesbiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan, Daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.