7. Ceza Dairesi 2008/2473 E.,  2011/16408 K.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa aykırılıktan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.11.2007 tarihli ve 2007/7850-3170-1698 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170.maddesine uygun bulunmadığından bahis1e aynı Kanunun 174.maddesi gereğince iadesine dair, İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli ve 2007/336 iddianamenin değerlendirilmesi sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2007 tarihli ve 2007/965 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.01.2008 gün ve 2706 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2008 gün ve KYB. 2008-021147 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
21.03.2007 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisince kabul edilen 26479 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 31.03.2007 tarihli 5607 sayılı Kanunun 3'ncü maddesinin gerekçesinde; "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun genel hükümleri karşısında, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan fiillerin bir kısmı müeyyidesiz kalacağından, söz konusu boşluğun doldurulması amacıyla, madde hükmünde suç tanımları yeniden yapılmış ve bazı fiiller, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre idari para cezasını gerektiren kabahat olarak tanımlanmıştır.
4926 sayılı Kaçakçılık Mücadele Kanununun mevcut sisteminde, suç oluşturan fiiller 3`üncü maddede, buna karşılık bu fillerin yaptırımı ise 4`üncü maddede düzenlenmiştir 3`üncü madde de yapılan değişiklikle, suç veya kabahat oluşturan fiillerin yaptırımı da aynı madde kapsamında düzenlendiğinin kabul edildiği,
5607 sayılı Kanunun 5.maddesinin gerekçesinde, maddenin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun etkin pişmanlık konusundaki düzenlemelerine uygun olarak tanzim edildiğinin ifade edildiği,
Dolayısıyla 5237 sayılı Kanundaki etkin pişmanlık kurumunun 5607 sayılı Kanundaki etkin pişmanlık kurumu ile aynı mantık temeline oturduğu,
5271 sayılı Kanun Altıncı Kısım Birinci Bölüm kapsamında düzenlenen 153.maddesi uyarınca soruşturmanın şüphelisi olan şahsın dosyadaki bütün belgelere ulaşabildiği, 5271 sayılı Yasanın 161.maddesinde, Cumhuriyet Savcısının görev ve yetkilerinin düzenlendiği,
5607 sayılı Kanun uyarınca gümrüklenmiş değer, eşyanın cif kıymeti ile gümrük vergileri toplamının kastedildiği, bahsi geçen değerlerin de resmi gazete de tarifeler halinde yayınlandığı, 5237 sayılı Kanunun 4.maddesinde, Kanunun bilinmemesinin mazeret sayılamayacağı, dolayısıyla bu değerlerin herkesçe bilindiğinin kabul edildiği,
Ayrıca 5237, 5271 ve 5607 sayılı Kanunlarda Cumhuriyet Savcısının şüpheliye etkin pişmanlığı ihtar yoluyla bildirmesi, şüpheliye lehe Kanun maddelerinden yararlanmaya Cumhuriyet Savcısının zorlaması, tahrik etmesi yasal olarak mümkün olmadığı, kanunun Cumhuriyet Savcısına yasa böyle bir görevde vermediği, şüphelinin etkin pişmanlıktan yararlanmak için bizzat Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatı gerektiği cihetle, itirazın bu gerekçelerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2007 gün ve 2007/965 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 27.09.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.