6. Hukuk Dairesi 2011/1705 E.,  2011/6483 K.

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi KARAR TARİHİ :21.7.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya iadesi davasına dair karar davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, davacıya ait bir kısım ziynet ve ev eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline, karşı dava olarak da davalıya ait bir kısım eşyaların aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşılık davanın kısmen kabulü ile dava konusu edilen yirmiyedi kalem eşyanın aynen iadesine, mümkün olmaması halinde bedeli olan 4.805 TL’nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/5. maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur. Mahkemece, dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak şekilde belirtilmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden bilirkişi raporuna gönderme yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.