6. Ceza Dairesi 2024/5357 E.,  2026/3987 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2552 E., 2024/1412 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/392 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-b-c-h, 168/3-1, 62,63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2024/2552 Esas, 2024/1412 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
Sanığın atılı suçu işlemediğine, aksi yönde delili bulunmadığına, mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 35. ve 39. maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
Sanığın atılı suçu işlemediğine, aksi yönde delili bulunmadığına, mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ...'un Temyiz Sebepleri;
İstinaf tarafından belirlenen ve eleştiri yapılan hususlar nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
Diğer temyiz itirazları kabul edilmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.04.2015 tarih ve 2014/10-623 Esas, 2015/117 sayılı kararında da yabancu uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan suça sürüklenen çocuğun nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır denilmiştir.
6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 91 inci maddesinde geçici koruma "Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir." şeklinde hüküm altına alınmış, bu kişilerin Türkiye'ye kabulü, Türkiye'de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.
6458 sayılı Kanun'un 91 inci maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliği'nin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13.10. ... no: 2014/6883 Dayandığı Kanunun Tarihi: 04.04. ... no: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazetenin Tarihi: 22.10. ... no: 29153) 21'nci maddesinde; bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliğine ilişkin belge sunamayan yabancının, aksi ispat edilinceye kadar beyanının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancılarının kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemeleri getirilmiş, 22 nci maddesinde ise; kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25.04.2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceği belirtilmiştir.
6458 sayılı Kanun'un 121 inci maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 17... tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Sanık ...'ın Çin Halk Cumhuriyeti vatandaşı olduğu ve gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamasında yakalandığı sırada kendi beyanına göre kimlik bilgilerinin tespit edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, soruşturma makamınca sanığın beyanı üzerine tespit edilen kimlik bilgileri ile kolluk ve tutuklanması sonrasında konulduğu ceza infaz kurumum tarafından tespit edilen parmak izlerinin ve fotoğraflarının, ilgili veri tabanından mukayesesinin yapılarak var ise başka soruşturma ve kovuşturma dosyalarında ibraz edilen kimlik bilgileri ve/veya kimlik bilgilerini ihtiva eden belgelerin teminine çalışılarak kimlik bilgisinin tam olarak tespitine çalışılması, ayrıca parmak izlerinin ve fotoğraflarının eklenerek Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 inci ve 22 nci maddeleri uyarınca sanığın Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numaraları ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimliğinin bu şekilde belirlenmesinin mümkün olmaması halinde ise bu kez sanığın fotoğrafı karara yapıştırılmak, parmak izlerinin ise usulüne uygun şekilde alınarak karara eklenmesi suretiyle hükümlülüğe karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Yasa'nın 209. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ...'un ve sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,07.05.2026 tarihinde karar verildi.