6. Ceza Dairesi 2012/6465 E.,  2012/15612 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma, sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkla birlikte 20/04/2009 tarihli duruşmaya giren savunman Avukat ...’a usulüne uygun olarak 04/03/2010 tarihinde tebliğ edilen hükmün, süre geçtikten sonra 01/04/2010 tarihinde temyiz edildiği ve temyiz talebinin 02/04/2010 tarihli ek kararla süresinden sonra temyiz edildiğinden reddedildiği, Ek kararın sanık savunmanına 29.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde savunmanın bu karara karşı bir temyizi bulunmadığı, sanığın kararın kesinleşmesinden sonra alındığı Antalya E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 08.05.2011 tarihli dilekçe ile “ev ve iş adresi ... olduğu halde tebligatın elinde ulaşmadığını, hükümlülüğünün kaldırılıp, temyiz hakkının iadesini arz ve talep ettiğini” belirtmesi üzerine, Mahkemece 23.05.2011 tarihli ek karar ile “…02.04.2010 tarihli ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği, yasal süresi içinde sanık müdafiinin söz konusu ek karara karşı temyiz yoluna başvurmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verildiği ve bu karara karşı sanık tarafından 07.06.2011 tarihli dilekçe ile “ … usulsüz tebligat yüzünden temyiz hakkım elimden alınmıştır, mahkemenin temin ettiği Baro avukatına tebligat yapılmıştır. Fakat avukat benim ev ve iş adresimi bildiği halde hiçbir bilgi vermemiştir….” denilerek temyiz talebinde bulunmuştur. Bilindiği üzere;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 01/02/2011 gün, 2010/244 esas, 2010/2699 sayılı kararında, hükümde hazır olan sanık müdafinin bulunduğu son duruşmada, "... kararın tefhim ve tebliğinden itibaren..." şeklindeki ibareye nazaran, temyiz süresinin hükmün tebliğinden itibaren başlayacağının sanık müdafii tarafından bilinmesi gerektiğinden Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.06.2011 gün 2011/608 değişik iş sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15/11/2011 gün, 2011/8-274 esas, 2011/300 sayılı kararında belirtildiği üzere temyiz ile istenen eski hâle getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme görevi Yargıtay’a ait olduğundan 23.05.2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın hukuki dayanaklarından yoksun eski hale iade talebi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...’nın hükmü temyiz davası, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.