6. Ceza Dairesi 2012/16031 E.,  2013/6843 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 1.Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar sanık hakkında 5237 Sayılı TCK' nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedeninin uygulanmama gerekçesi gösterilmemiş ise de, sanığın adli sicil kaydının bulunması, suça eğilimli olması nedeniyle tekrar kasıtlı bir suç işlemeyeceği konusunda mahkemede olumlu kanaat oluşmaması gerekçe gösterilerek 5237 Sayılı TCK 50, 51, 52 ve CMK 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK 62. maddesi ile aynı Kanunun 50, 51, 52 ve CMK.nun 231 maddesinin nedenlerinde benimsenen kriterler ile de çelişen bir biçimde karar verilmemesi gerektiği gözetilerek tebliğnamedeki (1) nolu bozma istemli düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kapıları kilitli olarak sokağa park edilen aracın sağ ön kapı camını kırıp içerisinden oto teybinin ve alet çantasının hırsızlanması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile de uygulama yapılması, alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yakınandan hırsızlanan eşyaların, 01.11.2004 günlü takdiri kıymet ve teslim tutanağına göre, kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan sanığın poşetinin içerisinde bulup yapmış oldukları araştırma neticesinde yakınana ait olduğunun tespit edildiği, rızai iade olmadan ele geçirildiği, sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediğinin kabulü gerekirken, “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." seklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı TCK'nu lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5237 Sayılı TCK 53. maddenin uygulanmasına yer olmadığına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),( c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.