6. Ceza Dairesi 2011/15500 E.,  2014/1184 K.

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mahkemece 29.4.2008 tarihli karar ile sanığın, hırsızlık suçu nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilip 5395 sayılı Yasanın 23/1.maddesi yollamasıyla 5271 sayılı Yasanın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ve 7 ay süreyle ikametgahı olan Kocaali ilçesindeki internet kafelere gitmekten yasaklanması şeklinde denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmanın yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle,mahkemece dosya üzerinden 5271 sayılı CMK'nın 231/11.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle duruşma açılıp taraflara haber verilerek, sanığın bu konudaki savunması alındıktan sonra sonucuna göre hükmün denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.