6. Ceza Dairesi 2010/29269 E.,  2013/21719 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama ve tehdit suçlarından kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi gereğince temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, mağdur ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ..., ..., ... ve ..., savunmanlarının temyiz isteminin tebliğnameye uyun olarak REDDİNE,

III- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, mağdurlar ... ve ...' e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, sanıkların suç işleme hususundaki eğilimleri, yargılamadan edinilen kanaat, dosyadaki suç sayısının birden fazla olması dolayısı ile, sanıkların cezalarının ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından, sanıklara verilen cezaların TCK. nun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine takdiren yer olmadığına, karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğu görülmekle, yapılan incelemede:

Oluşa ve dosya içeriğine, mağdurlar ... ve ...'ın ile sanıkların aşamalarda alınan anlatımlarına göre, olaydan kısa bir süre öncesinde, sanık ... ...' in evinde, 1000 TL para, iki adet cep telefonu ve bir adet oto teybinin çalınması olayı nedeniyle, mağdurlar ... ve ...'dan şüphelendiği, sanık ...'un bu para ve eşyalarının tahsilini sağlaması için diğer sanıklarla birlikte olay günü gece saat : 22.00 sıralarında, mağdur ...'ı silah zoruyla, evinden alarak boş bir araziye götürdükleri, “ya çaldığın telefonları getirirsin yada parasını getirirsin aksi halde seni öldürürüz” şeklinde tehdit edip darp ettikleri, sonra, sanık ...'un evine götürerek burada da mağduru darp edip cebinde bulunan 70 TL parayı ve çakmağını aldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların, sanık ... ...'in evinden çalındığını düşündükleri eşyaların geri alınmasına yönelik eyleminin TCK.nun 150/1. maddesinde geçen hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde tehdit ve yaralama suçlarından hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, erine “Kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılması ve “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “ Bu dava dosyası için yapılan 121,50 TL davetiye gideri ve 27,00 TL müzakere giderinden ibaret toplam 148,50 TL'nin, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.