6. Ceza Dairesi 2010/25772 E.,  2013/17633 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman dilimi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi suretiyle de aynı yasanın 232/7. maddesine aykırı davranılması,
2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın yakınana ait evin sağlam muhkem kapı kilidini kırdıktan sonra içeri girdikten sonra hırsızlık yapmaya çalıştığının anlaşılması ve mağdurun şikayetinin devam ettiğinin ve mala zarar verme suçu yönünden beraat verildiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu suç yönünden değerlendirme yapılmaması; eylemlerin oluşturduğu bütün suçlar nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Suçun 5237 sayılı TCY.nın 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar, kuşku oluşturmayacak biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, anılan yasanın 143. maddesiyle uygulama yapılması,
4- Sanık hakkında hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 61/1, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma hükümleri de gözetilerek, sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.