6. Ceza Dairesi 2010/18330 E.,  2013/12196 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜLER : ..., ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Hükümlülerin haklarındaki bir önceki karar ile ulaşılan sonucun hükümlülerin daha lehine olduğu sonucuna varılmakla mahkumiyet kararındaki değişiklik talebinin reddine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan hükümlü ...’ın bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla CMUK.nun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Hükümlünün suç arkadaşlarıyla birlikte, geceleyin saat 04.00 sıralarında yakınana ait işyerinin sağlam nitelikte olduğu keşfen belirlenen kapısını kırarak içeri girip suça konu sigara ve bozuk paraları çaldığı ... görülerek Turgutlu Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 2000/495- 2000/808 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek hafif), 55/3, 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın uyarlanması istendiğinde; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, eylemin 5237 sayılı Yasaya göre, hangi suçu oluşturduğu ve uygulanması gerekli yasa maddeleri gösterilip, sonuç ceza belirlenmeden soyut olarak önceki karar ile verilen cezanın hükümlü yararına olduğu kabul edilip uyarlama talebinin reddine karar verildiği anlaşılmışsa da;
../..

-2-

1-Cumhuriyet Savcısının yazılı görüşünün dosyaya eklenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 33. maddesine aykırı davranılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1-son, 522/1, 55/3, 59/2. Maddelerine göre, ek karardan önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, (koşulları bulunması durumunda 168/4) 31/3, 62/1; 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1; 151/1, 31/3, 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, mala zarar vermek suçundan uzlaşma hükümleri de uygulanmak suretiyle lehe yasanın belirlenmesi zorunluluğu;

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 06.06.2005 günlü ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...