6. Ceza Dairesi 2009/7113 E.,  2010/215 K.

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etmek suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 35/1-2, 116/1 ve 119/c. maddeleri uyarınca 1 yıl, diğer sanıklar ... ve ...’ın, 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 119/c, maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine, 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde sayılan haklardan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesi gereğince sanıkların cezalarının infazından sonra 2 yıl denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmalarına dair SARIOĞLAN Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2007 tarihli ve 2006/41 esas, 2007/71 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 23/02/2009 gün ve 2008/1929-10058 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 12/03/2009 gün ve KYB.2009051342 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 27/03/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
( 1) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasının, anılan Kanun’un 119/c maddesi gereğince bir kat artırılması sırasında 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde,
2) Sanıklar ... ve ... hakkında tespit edilen 8 ay temel hapis cezasının, anılan Kanun’un 119/c maddesi gereğince bir kat artırılması sırasında 16 ay hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarında,
3) Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar ..., ... ve ... haklarında bu suçlardan tayin edilen hapis cezalarına bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 1. fikrasının (c) bendinde gösterilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesinde,
4) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesi gereğince hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan mükerrir olan sanıklar haklarında tayin edilen hapis cezalarının infazı sırasında farklı infaz rejimi ve infazdan sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik uygulaması getirildiğinden, maddede yer alan hususların bir ceza olmayıp, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğu ve denetimli serbestlik tedbiri süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı yasa hükümleri uyarınca tayin ve tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden, infazı kısıtlar biçimde hükümle birlikte denetimli serbestlik tedbiri süresinin belirlenmiş bulunmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Sanıklar savunmanının yüzüne karşı açıklanan hükümde, ‘tebliğ ve tefhimden itibaren 7 gün içinde Yargıtay’da temyiz edilmesi’ gerektiğine karar verilerek yasa yolu süresinin tefhim sırasında hazır bulunan sanıklar savunmanı açısından “tebliğden” itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanıklar savunmanının yanıltıldığının anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulunun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca kararın kesinleşmediği, kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği, yukarıdaki açıklamalar ışığında hükmün henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;
1-) Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2007 gün ve 2006/41-2007/71 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,
2-) Sanık savunmanına anılan kararın, yasa yollarına başvuru süresinin başlangıcını da yanılgıya meydan vermeyecek biçimde gösterir şekilde açıklamalı olarak yöntemine göre tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE, 19.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.