6. Ceza Dairesi 2009/27736 E.,  2010/226 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Önceki hükmün aynen infazına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2009 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu ve yapılan itirazları inceleme yetkisinin de Yargıtay’ın ilgili Ceza Dairesine ait olduğu gözetilerek, Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.11.2005 günlü 2005/434 değişik iş sayılı kararı ve bu kararın gereği olarak mahkemesince verilmiş olan 03.01.2006 günlü ek kararı yok hükmünde kabul edilerek ve incelemeye konu 10.10.2005 günlü ek kararda, yasa yolu yanlış gösterilmiş olduğundan Cumhuriyet Savcısının 24.10.2005 günlü itiraz (temyiz) dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/2. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, evin camını kırmak suretiyle içeri girip, yakınanın bir kısım eşya ve parasıyla birlikte suça konu otonun anahtarını da haksız olarak elde edip, bu anahtarla suça konu otoyu da çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 151/1 ve 116/1. maddelerindeki mala zarar vermek ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlardan değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, (konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5395 sayılı Yasanın 24 ve CMK.nun 253 ve 254. maddelerindeki uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı da araştırılıp) sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınır aşılarak bireyselleştirmenin yapılabilmesi için duruşma açılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; a) Suçun 20.30 ile 08.00 saatleri arasında işlendiğinin yakınanın beyanından anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Yasanın 6/e. maddesi kapsamında geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, hükmün gerekçesinde değerlendirme yapılırken aynı yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,
b) Sanığın yaşı nedeniyle cezasından indirim yapılırken suç tarihine göre, 5237 sayılı TCY.nın 31/3. maddesi uyarınca “1/2” oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden hükmün gerekçesinde değerlendirme yapılırken “1/3” oranında indirim yapılarak lehe yasanın belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 10.10.2005 günlü ek kararın açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.