6. Ceza Dairesi 2009/25296 E.,  2013/3034 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ...’ın aşamalardaki anlatımlarına göre; üçüncü bir fail ile birlikte, yakınanın zilyetliğinde olan otomobilin yanına gündüz vakti geldikleri, el ve işbirliği içerinde birlikte hareket ederek otonun orijinal camını zarar vererek zorlayıp açtıkları, üçüncü failin arabanın içerisine girip teybi çaldığı ve birlikte olay yerinden uzaklaşarak, teybi sattıklarının anlaşılması ve somut olayın gerçekleştirildiği sırada, anahtar ya da başka bir aletin anahtar gibi kullanılıp kilide uydurulduğuna ilişkin kanıt bulunmadığının saptanmış olması karşında; sanıkların sübut bulan eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 64/1, 493/1-son maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 493/2 ve 65/3. maddeleri ile uygulama yapılması,

2- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 64/1, 493/1-son, (sanık ... için 522/1 pek hafif değer), 59/2, (sanık ... için 81/2-3) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 37/1, 142/1-b, 62/1, 53; 37/1, 151/1, 62/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları ile mala zarar vermek suçu için 5271 sayılı CMK’nın 253, 254 ve 255. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükmü bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, sanıklar yararına olan Yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve lehe yasa belirlenirken, maddi ceza yasalarının kendi aralarında, infaz yasalarının da kendi aralarında ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

4- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği, sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5- Otomobilin içerisinden hırsızlık yapıldığı sırasında, anahtar ya da başka bir aletin anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, lehe olan yasa belirlenirken, sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK çerçevesinde 142. maddesinin 1-b fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa maddesinin 2-d fıkra ve bendi ile değerlendirme yapılması,

6- Sanık ... için 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, lehe olan yasa belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7-8. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin dikkate alınamayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.