6. Ceza Dairesi 2009/17102 E. 2012/24707 K. — Yargıtay Kararı :: Hukuk Asistan
Yargıtay Kararı

6. Ceza Dairesi 2009/17102 E. 2012/24707 K. — Yargıtay Kararı

6. Ceza Dairesi 2009/17102 Esas 2012/24707 Karar 18.12.2012
6. Ceza Dairesi 2009/17102 E.,  2012/24707 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkında yedek anahtar vasıtasıyla aracın kapısını açıp çaldıkları anlatımıyla dava açıldığı ancak iddianamede sevk maddesinin sehven 765 sayılı TCK’nın 491/2 olarak gösterildiği, Cumhuriyet Savcısının sevk maddesini 22.12.2004 tarihinde 765 sayılı TCK’nın 493/2 olarak düzelttiği, sanık ...’un düzeltilen iddianame okunarak savunmasının tekrardan alındığı, sanık ...’ün düzeltilen iddianame okunarak tekrardan savunması alınmamış ise de; 26.09.2006 tarihli celsede Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalasında sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 493/2. maddesinin uygulanmasının istendiği, mütalaya karşı hazır bulunan sanık ... savunmanının savunmasının alındığı anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranıldığı düşüncesine iştirak edilmemiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay günü sanıkların gece vakti yakınana ait aracı yedek anahtarı ile açıp çaldıklarının anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143, 53. maddeleri kapsamında olup, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddelerine aykırı davranılması,
2-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu kararı dosyanızda kullanın

Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.

Bize yazın