6. Ceza Dairesi 2008/22759 E.,  2010/14000 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmün sanık ...'in bilgisi dışında atanan zorunlu savunman Avukat ...'nun önünde, sanığın yokluğunda T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere aykırı olarak tefhim edildiği ve adı geçen savunmanın hükmü temyiz etmediği anlaşılmış ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağından" sanığın 29.02.2008 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Bilirkişi raporuna göre,demirden yapılmış sağlam kasanın kesici alet ile kesilerek açılmak suretiyle içerisinden para ve altın eşyanın çalındığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1.maddesi yerine, aynı Yasanın 492/1.maddesi ile uygulama yapılması,
2- Olay sırasında yakınana ait iş yerinin önünde gözcülük yapan diğer sanık ... ile birlikte hareket ederek, yakınanın iş yerine kapı kilidine zarar vererek giren ve içerideki kasayı çalan,daha sonra kasayı keserek açıp içindeki para ve altın eşyayı çalan sanık ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522/1(pek aşırı).maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1,53/1-2-3, 116/2-4, 119/1-c, 53/1-2-3, 151/1, 53/1-2-3. maddelerinin ve işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe yasanın yeniden uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.