6. Ceza Dairesi 2007/19254 E.,  2012/5267 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adının gerekçeli karar başlığında kaydına uygun olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükme esas alınan keşfe, bilirkişi raporuna ve mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, diğer iki sanıkla birlikte, şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerinin havalandırma penceresine gece vakti kişisel çeviklik göstererek tırmanıp sağlam ve dayanıklı iç kapıyı açmak suretiyle içeri giren ve hırsızlık yapan sanığın sübut bulan hırsızlık suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1-b. fıkra ve bendine uyduğu gözetilmeden; sadece kişilerin üzerindeki eşyanın çalınması sırasında gösterilmesi gereken ve aynı yasa maddesinin 2-b. fıkra ve bendinde suçun yasal unsuru olarak kabul edilen “özel beceri” tanımına yanlış anlam verilerek yazılı biçimde değerlendirme yapılması,

2- Kolluk tarafından düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan 17.09.2004 tarihli “yakalama tutanağı” ile aynı tarihli “muhafaza altına alma ve zaptetme tutanağının” içeriğine göre; kuşku üzerine gözaltına alınan sanığın, kolluk görevlilerine mağdura ait işyerinden çalınan üç parça eşyadan sadece CD çaları hakkında uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilen ... Taşar'a verdiğini söyleyerek bu şahıstan geri alınmasını sağladığının anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. Maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması ve lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda bir değerlendirme yapılmaması,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek hafif), 59/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, (mağdurun kısmi iadeye onay vermesi halinde 168/1-4), 62/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 62/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları ile (işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri) değerlendirilip, sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan yasanın uygulama sırasında yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın temyiz istemi bulunmayan sanık...’ya da yansıtılmasına, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.