6. Ceza Dairesi 2007/18238 E.,  2012/2963 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2005 gün ve 2004/987 esas 2005/34 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'a ilişkin ilk hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.04.2006 günlü yazı ile lehe kanun değerlendirilmesi için dosyanın geri gönderilmesinden sonra , hakkında hüküm kesinleşmiş olan hükümlü ...'un tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, hükümlü savunmanının konusu bulunmayan temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, kısmen isteme uygun olarak REDDİNE,

5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesine gelince ;

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1,102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 151/1, 116/2, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı, ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 151/1 ,116/2 maddelerindeki hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 Yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 15.09.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, adı geçen sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.