6. Ceza Dairesi 2006/3395 E.,  2010/8173 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün olay günü belirlenemeyen bir saatte yakınanın ikinci katta bulunan evinin balkonuna tırmanıp açık kapıdan içeri girerek hırsızlık yaptığı sabit görülerek Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 26.4.2005 gün ve 2004/614 – 2005/296 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarına 2 yıl hapis cezasına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;

1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1.maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilerek, bu suçtan ceza verilmemesi;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması; 3-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 5271 sayılı CMK’nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak hükümlü yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu

4-Kabule göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunmaması;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 09.11.2005 gün, 2005/128 – 2005/296 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 02.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.