5. Ceza Dairesi 2017/876 E.,  2017/1145 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli zimmet
HÜKÜM : Basit zimmet ve diğer atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, takdiren hüküm fıkrasına, "TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanığın aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere takdiren verilen cezasının yarısı olan 2 yıl 1 ay süre ile bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine
göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Sanık hakkında TEİAŞ Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulunca düzenlenen soruşturma raporunda zimmet miktarının 368.460 TL olarak belirlendiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise sanığın kurumda çalışan başka personellerin avans kapatma işlemlerinde kullandıkları belgeleri bir şekilde temin edip mükerrer olarak kullandığı iddiasına yönelik; bir kısım belgede gerçekte harcamayı yapan personelin tespit edilemediği, hangi iş için hangi personelin görevli olduğu hususunda dosyada bilgi bulunmadığı, mahkemece görevlendirme belgelerinin temin edilmesi halinde değerlendirme yapılabileceği belirtilerek bu belgelerin değerlendirme dışı tutulduğu ve zimmet miktarının da bu nedenle 89.782 TL olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, TEİAŞ Genel Müdürlüğüne yazı yazılarak, mezkur iddialara ilişkin hangi iş/dosya/dava için hangi personelin görevlendirilmiş olduğu hususunun sorulması, gerekli olması halinde bu personellerin tanık sıfatı ile dinlenilmesi ve iddia konusu belgelerle ilgili diğer personelin avans talep ve avans kapatma işlerine ilişkin tüm belgelerin ilgili kurumdan temin edilmesinden sonra dosya kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdii olunarak, zimmet ve miktarına ilişkin önceki raporlar arasındaki çelişki giderilecek şekilde rapor aldırılması, hasıl olacak sonuca göre TCK'nın 248. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin nazara alınmaması,
TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5 madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.