5. Ceza Dairesi 2013/9716 E.,  2014/11788 K.

Tebliğname No : 4 - 2011/234380
MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/03/2011
NUMARASI : 2008/301 Esas, 2011/236 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede talep edilmemesine karşın sanık Fuat hakkında direnme suçundan hüküm kurulurken CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
Sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında suç konusunun önem ve değeri, olayın meydana geliş şekli gözetilerek temel ceza alt sınırdan belirlendikten sonra, kişilik özellikleri lehe değerlendirilip, TCK'nın 62 ve 51/1. maddelerinin uygulanmasına karşın, bu kez kişilikleri, sair halleri, duruşmaya yansıyan tutum ve davranışları gözetilerek haklarında CMK 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,
Temel cezaların alt sınırdan tayin edilerek cezaları ertelenen sanıklar hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca hükmolunan deneme sürelerinin orantılılık ilkesine aykırı olarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst hadden belirlenmesi,
Direnme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelendiği halde TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilerek aynı Yasanın 53/4. maddesine, hakaret suçundan tayin olunan kısa süreli olmayan hapis cezaları ertelenmesine karşın TCK'nın 53/1-c maddesi gereğince kendi altsoyları yönünden velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili hak yoksunluğuna karar verilmek suretiyle de aynı Kanunun 53/3. maddesine aykırı davranılması,
Sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin eşit olarak ödetilmesi, yargılama giderlerinin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması halinde ise Devlet Hazinesine yüklenmesi gerektiği halde, CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "sanıklardan tahsiline" şeklinde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.