5. Ceza Dairesi 2011/9870 E.,  2011/24533 K.

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2008 gün ve 2008/141 Esas, 2008/643 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Aslı veya onaylı örneği dosyaya konulmadan onaysız 31/10/2007 günlü mühürleme tutanağına ve 12/11/2007 tarihli mühür bozma ve kaçak elektrik tespit tutanağına dayanılarak karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle, temel cezaların asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan suçların kabahat eylemine dönüşmesi sebebiyle suç kaydı bulunmayan sanık tarafından tazmin edilmeyen kamu zararının nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden, kurum zararının giderilmediğinden ve sabıkalı olduğundan bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.