5. Ceza Dairesi 2010/4433 E.,  2012/10662 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın mesul müdürü olduğu ve internet kafe olarak işletildiği anlaşılan işyerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen 09/08/2008 tarihli tutanakta belirtilen hususlar nedeniyle işyeri veya sanık hakkında yasal işlem yapılıp yapılmadığı ilgili kolluk ve idari birimlerinden sorularak tespit edilmeden, yasal işlem yapılmamasını temin amacıyla sanığın para teklif ettiği kabul edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanığın 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi,
5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesine göre suça teşebbüs halinde cezada indirim oranının meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden "sanığın kast yoğunluğu..." şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmolunan temel cezada 1/2 oranında indirim yapılması,
5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinde hapis cezasının ertelenebilmesi için "sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahküm edilmemiş olması" ve "yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" şartları düzenlenmiş olmasına rağmen yaş
küçüklüğü ve hükmolunan cezanın türü dikkate alındığında tek başına yasal engel oluşturmayan sabıka kaydına dayanılarak anılan yasa maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile C.Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.