5. Ceza Dairesi 2008/6927 E.,  2010/8452 K.

Irz ve namusa tasaddi ve zorla kaçırıp alıkoymak suçlarından sanık ...’nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe kabulü ile basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan mahkümiyetine dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/11/2006 gün ve 2006/155 Esas, 2006/213 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 08/05/2008 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine sonuç doğurduğu kabul edilmiş ise de, aynı Yasanın 53/1 maddesinin mahkümiyetin sonucunda hak yoksunluğuna hükmedilmesini de öngörmesi karşısında 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi.
Sanığın oluşu kabul edilen basit cinsel saldırı suçunun 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesinde düzenlendiği ve aynı Yasanın 73. maddesi gereğince bu suçun şikayete tabi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri gözetilerek 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve uzlaşmanın sonuçsuz kalması durumunda hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.