5. Ceza Dairesi 2007/7152 E.,  2011/24192 K.

Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2006 gün ve 2005/106 Esas, 2006/333 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkümiyetinin bulunması nedeniyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de; adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sayılan suçun Aralık 2000 tarihinde işlendiği ve 01.10.1989 doğumlu sanık bu tarihte on iki yaşını doldurmadığı için sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 31/1. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınarak, sabıkasına konu karar temin edilip, hükmü veren mahkemece 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve CMK.nun 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olup olmadığı hususunda uyarlama kararı verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi yerine, noksan araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık ... yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
CMK.nun 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.