5. Ceza Dairesi 2007/13878 E.,  2010/3103 K.

Sarkıntılık ve sövme suçlarından sanıklar ... ve ...’nün yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’nün atılı suçlardan, sanık ...’nün sövme suçundan mahkümiyetlerine dair, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2006 gün ve 2006/2 Esas, 2006/480 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Müştekinin aşamalardaki beyanlarına, iddianame ve dosya içeriğine göre; sanık ...’in işlediği iddia edilen elle sarkıntılık eyleminin bedensel temas içermesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesine uyan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi, suç niteliğinin tayini görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükme varılması,
Kabule göre de;
Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararları sanıkları, katılanı, C.Savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve sanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulmadan, gerekçeden yoksun hüküm kurulması,
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve tüm bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekirken soyut olarak 765 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile hükme varılması,
Hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kazanılmış hak korunmak suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.