5. Ceza Dairesi 2006/11906 E.,  2010/4251 K.

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2005 gün ve 2005/62 Esas, 2005/147 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yüklenilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, 06.07.2001 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Uygulamaya esas alınan 765 sayılı TCK.nun 418/2. maddesi kapsamında kızlığın bozulmasının, lehe kanun belirlenirken karşılaştırmaya esas alınan 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesine göre beden ve ruh sağlığının bozulması sonucunu doğurup doğurmayacağı Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanıp, sonucuna göre lehe yasa belirlenerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, Sanık hakkında takdiri indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.