4. Ceza Dairesi 2024/8400 E.,  2025/9045 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/235 E., 2024/738 K. SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle; aleyhe temyiz bulunmadığı halde ceza miktarlarının artırıldığına ve verilen cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yükletilen hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2016 tarihli 2015/877 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmesine karşın, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği "tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarından 'ikinci kez' ibaresinin çıkartılması" suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.