4. Ceza Dairesi 2021/8029 E.,  2023/18940 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/381 E., 2016/86 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/381 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz sebepleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma yapıldığına, cezalandırılması için yeterli ve kesin bir delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
2. Tebliğname'de, mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Fuhuş yapıldığı ihbarına konu olan adresin polis memurlarınca gözlemlendiği sırada apartmana erkeklerin girip çıktığının görüldüğü, bu adreste bulunan ikameti sanığın kiraladığı ve burada mağdurun fuhuş yapması hususunda anlaştıkları, sanık savunması, olay, yakalama ve salıverme tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla sabit görülüp, sanığın fuhuş için yer temin etmek suretiyle atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın, bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın aşamalarda, atılı suçlamayı kabul etmediğini, kendisi gibi fuhuş yapan mağdurla aynı evde ikamet ettiklerini, bu evi kendisinin kiraladığını ancak evin masraflarını mağdurla birlikte karşıladıklarını, olay günü mağdura gelen müşteriden haberdar olmadığını ve mağdurun aldığı paradan kendisine pay vermediğini belirtmesi, mağdurun benzer anlatımda bulunması ve 06.06.2015 tarihli olay, yakalama ve salıverme tutanağında, söz konusu adreste fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine polis memurları tarafından evin gözlemlendiği sırada bu apartmandan çıktığı tespit edilen tanık A. G.'nin, internet sitesinden aldığı numarayı arayarak cinsel ilişki için anlaştığını, eve gittiğinde mağdurun kapıyı açtığını, mağdurla cinsel ilişkiye girdiğini ve ücreti mağdura verdiğini söylediğinin tespit edilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı gözetilmeden hatalı değerlendirmeyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.