4. Ceza Dairesi 2021/33767 E.,  2024/3442 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/418 E., 2018/646 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 02.10.2018 tarihinde kamu görevlisine hakaret suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği ancak Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen 02.10.2018 tarihli kararda, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle kesinleşmenin usulüne uygun yapılmadığı, bu nedenle başvurunun istinaf başvurusu niteliğinde değerlendirilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;
24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmünün, maddede sayılı suçlardan verilen ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin incelemesi sonucunda kesinleşen hükümleri temyiz edilebilir hale getirdiği, bunun dışındaki kesinleşmiş hükümlerin temyizinin mümkün bulunmadığı, sanık tarafından 30.10.2019 tarihli dilekçe ile hükme ilişkin temyiz talebinde bulunulduğu ancak Bölge Adliye Mahkemesince verilen bir karar olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2024 tarihinde karar verildi.