4. Ceza Dairesi 2021/19058 E.,  2023/25665 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/866 E., 2016/336 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, tanık S. G.'nin soruşturma ifadesinde sanıktan mağdurla fuhuş yapmak için mağdurun numarasını aldığını beyan ettiği, sanık ile tanığın da aynı işyerinde birlikte çalıştığı ve tanığın sanık hakkında isnatta bulunmasını gerektirecek herhangi bir olgunun mevcut olmadığı, sanığın eylemi ile tanık ve mağdurun fuhuş amacıyla bir araya gelmesini sağladığı, bu haliyle atılı suçun unsurları itibariyle oluşmasına rağmen sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı olduğundan kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, mağdur ile tanık S.G.'nin fuhuş yapmasına aracılık ederek fuhuş suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun aşamalarda fuhuş yapmadığını beyan etmesi, tanıklar S.G., F.A., F.E. ve S.Ç.'nin beyanları ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.12.2023 tarihinde karar verildi.