4. Ceza Dairesi 2015/21642 E.,  2017/11562 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında tehdit suçundan 07/07/2011 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 12.09.2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içinde, 07/09/2012 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak” suçundan dolayı Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2014 tarihli, 2013/450 Esas, 2014/39 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1 , 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 31/01/2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, hükmün açıklanması için ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine mahkemece 06/11/2014 tarih 2014/238 Esas, 2014/265 sayılı karar ile CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hüküm açıklanmış ise de, mahkemenin açıkladığı hüküm tarihinden önce, 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. madde ile yapılan değişiklikler kapsamında, ihbar olunan hükümde uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığı araştırılarak, yapılmış ise neticesine göre CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında hukuki sonuç doğuran ve hükmün açıklanmasına esas oluşturan kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunması halinde dosyanın yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.