3. Ceza Dairesi 2018/4024 E.,  2018/11204 K.

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-d-son ve 62/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2017 tarihli ve 2015/12 Esas, 2017/70 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.05.2018 tarih ve 2018/2787 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2018 tarih ve 2018/41538 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 150/2. maddesinin “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, dosya kapsamı içerisinde bulunan Bitlis Devlet Hastanesi raporuna göre % 50 işitme kaybı ve % 30 konuşma bozukluğu ile %74 vücut fonksiyon kaybı olan sanığa müdafi görevlendirilmeksizin yargılamanın yapılarak mahkumiyet hükmü verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2017 tarihli ve 2015/12 Esas, 2017/70 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.