3. Ceza Dairesi 2017/16337 E. 2018/9492 K. — Yargıtay Kararı
3. Ceza Dairesi 2017/16337 Esas 2018/9492 Karar 22.05.2018
3. Ceza Dairesi 2017/16337 E., 2018/9492 K.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında, 19/11/2013 tarih, 2012/46 Esas ve 2013/205 Karar sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince 3.000,00 TL adli para cezasına çevrildiği; hükmün, yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05/11/2014 tarih, 2014/13952 Esas ve 2014/35622 Karar sayılı ilamı ile “a) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezasının 17.09.2003 tarihinde infaz edildiği, ancak infazdan itibaren suç tarihine kadar 3 yıl geçtiğinden 5237 sayılı TCK'nin 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağından sanığa TCK'nin 58/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, b) Kabule göre de sanığa ceza tayin edilirken hapis cezasının tercih edilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı olarak hapsin paraya çevrilmesi” gerekçeleri ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, sanık hakkında tekerrür hükümlerine yer verilmediği, ancak; TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri gereği sanığın hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözardı edilmek suretiyle sanık hakkında neticeten hapis cezasına hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafından sonra gelmek üzere “İlk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak teşkil ettiğinden, sanığın sonuç olarak 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu kararı dosyanızda kullanın
Hukuk Asistan ile Yargıtay, Danıştay ve emsal kararlarında gelişmiş arama yapın; kararları dosyalarınıza ekleyin, UYAP ve UETS entegrasyonuyla işlerinizi tek yerden yönetin.
Sitemizin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. Ziyaret istatistikleri için Google Analytics, reklam ölçümü için Meta Pixel çerezlerini ise yalnızca onay verirseniz kullanırız. Ayrıntılar Çerez Politikamızda.