3. Ceza Dairesi 2012/12718 E.,  2012/16467 K.

Müessir fiil suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 456/4, 457/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 380 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Söke Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2006 tarihli ve 2003/409 esas, 2006/468 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle 765 sayılı Kanunun 95/2. maddesi gereğince erteli cezasının aynen infazına ilişkin Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2011 tarihli ve 2003/409 esas, 2006/468 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 13.03.2012 tarih ve 2012/4124-15735 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 tarih ve 2012/82003 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenmesi ve erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin hususların düzenlendiği, anılan maddede para cezalarının ertelenmesi ve aynen infazı konusunda ise bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkındaki erteli kararın aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesi 06.06.2006 tarih ve 2003/409 esas ve 2006/468 sayılı kararı ile sanık hakkında sonuç itibariyle 380 Türk Lirası adli para cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar vermiş, sanığın 5 yıllık deneme süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle aynı mahkeme tarafından 26.09.2011 tarih ve 2003/409 esas, 2006/468 sayılı ek kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 95/2. maddesi gereğince aynen infazına karar verdiği anlaşılmıştır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2011 tarih ve 2011/183 esas ve 2011/304 sayılı kararında “Erteli cezanın aynen infazı 765 sayılı TCY’nın 95. maddesinin ikinci fıkrasında; “... ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır. Aksi takdirde her iki ceza ayrı ayrı tenfiz olunur”,
5237 sayılı TCY'nın 51. maddesinin yedinci fıkrasında ise; “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir” şeklinde düzenlenmiştir.
Kesinleşmiş olmak koşuluyla hükmolunan cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesi durumunda, 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesine göre, sanığın hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde önceki verilen ceza türünden, bir cezaya ya da hapis cezasına mahkûm olması halinde, aynen infazına karar verilmesi gerekmektedir. Deneme süresi içinde işlenen suçun 5237 sayılı TCY'nın yürürlüğe girmesinden sonra işlenmiş olmasının bir önemi bulunmamaktadır.” denmektedir.
Sanığın önceki cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmiş para cezası olduğu nazara alındığında, aynen infaz kararının karma uygulama olmaması açısından 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca verilmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmadığından; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.